Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Persoonlijk vind ik helden wat vermoeiend.
Een John die ook eens mort, of kreunt of zucht
Of GVD zijn hart eens lekker lucht:
Geen jongen van De Witt, maar wel zo boeiend.

Die heldenzangen worden snel wat loeiend.
Zo’n jongen toch uit zo’n klein Zeeuws gehucht.
Spartaanse opvoeding draagt rijke vrucht.
Welk rijmwoord nou weer, denk ik, het sonnet verfoeiend.

Kijk, die chauffeur, dat was vanzelf geen held.
Hoewel hij Johnny vakbekwaam lanceerde
Wordt zijn prestatie nauwelijks geteld.

Wellicht dat hij geen eerbetoon begeerde
En geenszins door ambitie werd gekweld:
Toch jammer dat geen krant hem hiervoor eerde.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

En nu naar bad (Eindelijk voltooid)



Mijn bladerloze schaduw mijdt het water
En speurt de witte angst van eeuwen later

Ik wend mij af en doof mijn vale lichten
Ik heb een rein geweten zonder plichten

Mijn weemoed maakt de koele vlinder wakker
Van mij, getooide zelf, een dorre akker

Ik zie mijn grijze droefheid aan de kim
Die daar zo heilloos zit, o naakte schim

Aan wie'k mijn zachte treurnis zeg, in stromen
Als dauw die druppelt van de trage bomen

Zo druppelt in dit hart tezeer gehavend
Een droeve snik die glinstert in de avond

O, zie, hoe klaar en koel mijn schamelheid
In 't land van regen tot een bad bereid


Voor wie nu wezenloos voor zich uitstaart, klik hier voor een volledig begrip.

Koop koop koop