Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Zoekend naar een rijmwoord op hippopotomonstrosesquipedaliofobie
Zie
Ik The notifier van Avira Free.

Ik ben maar een gewone versjesschrijfster en beslist geen prijzenwinnares, laat staan een heus genie.
Wie
Kan verzen maken als hij steeds opnieuw gestoord wordt door zo’n treiterige notifier van Avira Free?

Als je gedichten onophoudelijk verdwijnen onder notifiers leidt dat tot gestress, frustratie, op den duur tot apathie.
IEIE!
Geen idee wat of er in staat en ik wil het ook niet weten, voor geen  goud wil ik ze lezen dus, die notifiers van Avira Free.

Ik lig er wakker van en vraag me af of virussen in vergelijking met die notifiers wel zo erg zijn en zo resulteren in een permanente insomnie.
Zal ik hem maar dumpen die -
godverdomme wéér zo’n notifier van Avira Free!

Het probleem is: een betaalde scanner kost wel 35 euro 03.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Schaap Veronica vers

EN? vroeg het schaap Veronica. Hoe vond u de ruïne?
Hoe of de reünie was? antwoordden de dames Groen.
Apart! We stapten als het ware in een tijdmachine
en hupsakee, we waren weer de meisjes Groen van toen.

We hebben heerlijk bijgekletst met al onze vriendinnen
en onze oude handwerkjuf, Sybilla van der Zwam –
maar tegen middernacht kwam er een rare snuiter binnen,
die zei dat hij Henk Suikerbuik was, onze oude vlam!
 
Het was een morsig manspersoon met ongepoetste schoenen;
hij leek geen spat, geen sikkepit op onze knappe Henk.
Dag schatjes! riep hij. Jullie heb ik ooit nog leren zoenen!
En kijk, mijn trui bewijst dat ik nog steeds aan jullie denk.
 
Nou hébben we destijds voor Henk een Noorse trui gebrejen…
We keken nog eens goed en toen herkenden we de wol.
Dus inderdaad, we hebben met die griezel ooit gevrejen!
De prins van onze dromen bleek veranderd in een trol.
 
We zeiden goeienavond en we pakten onze jassen.
Maar Henk, helaas, die moest en zou met ons mee naar de trem.
En laat ie nou in ’t park tegen een conifeer gaan plassen!
We gingen ervandoor, we hadden schoon genoeg van hem.
 
Ze zwegen, want de dominee verscheen met rode rozen,
een knoert van een boeket, zojuist bezorgd door de bloemist.
Verbaasd las hij het kaartje voor (en moest wel even blozen):
Veel liefs van Henk. En sorry dat ik daarzo heb gepist.
 
Dat was dan de ruïne, zei het schaap Veronica.
Toen at ze alle rozen op, met chocoladevla.