Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

Mijn moeder bracht me net een kopje thee
Ze had er een biskwietje bijgedaan
Ik was verrast

Op zondag in de chambre séparée
Jawel; maar waarom werd ik nu spontaan
Hierop vergast?

De orde van de dingen was verstoord
Dat maakte mijn op rust gestelde brein
Wat van de wijs

Maar mijn protest werd in de kiem gesmoord:
‘Het is een feestdag en tractaties zijn
Hierbij een eis’

‘Wat is er feestelijk aan deze dag?’
Vroeg ik na een langdurig diep gepeins
'O lieve moe?'

‘Hier is een hint’, zo riep ze met een lach
En kneep toen met een vreemde scheve grijns
Haar ogen toe

Met vlakke hand sloeg ik mij voor mijn kop
Want deze hint begreep ik zeer terstond
En zei: ‘Ach, ja’

Ik at dus mijn biskwie met graagte op
En sprak, al had ik wel een droge mond:
‘Hiep hiep hoera’

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dankbaar danklied




Eindelijk ben ik het
Dichter des Vaderlands
Logisch, het dichterschap zit in mijn
Bloed

Nu nog de Stip Prijs en
Poelifinario
En
Ik kan vredig mijn dood tegemoet


(Dit is het eerste gedicht van Frank Fabian van Keeren als nieuwe Dichter des Vaderlands, die door een commissie van 7 leden gekozen is en hiermee Ramsey Nasr opvolgt, die vanaf 2009 deze functie vervulde)