Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

 

Ach, die marxistenspraak!
Domme clichéderrie
Inhoudsloos staatsgebral
Bot gedicteerd

Neem nu een straatnaam als
Improvisatiestraat:
Kan het nóg minder
Geïmproviseerd?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Overgave

Soms schrijf ik verzen om te zwijgen
van iets waarvoor geen schrijven baat,
van iets dat wij steeds gratis krijgen,
al doen wij of het niet bestaat.

Het is dat knagen dat wij voelen
wanneer de klok op vijven staat:
een dood café, met lege stoelen,
nog geen beweging op de straat

en lege glazen, buiten één
halfvol met giftig koolzuurwater,
een ziedend hoofd, een slapend been,
en op de loer een ferme kater.

Koop koop koop