Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ik liep op het Sint-Pietersplein in Rome
Je weet wel; met die paus op het balkon
Die net zijn vrome paastoespraak begon
Toen mocht een kindje bij hem boven komen
Hij streelde het verbaasde knaapje teer...

Maar goed, waar was ik ook al weer

------------------------------------------

Ik kwam eens in een schamel onderkomen
Niet voor het eerst, want ik vang daar de huur
'Mag het ook zo?' zei een matrone zuur
En zij begon voortvarend op te stomen
Ik voelde achter mij reliëfbehang

Maar dat is nu niet van belang

------------------------------------------

Ik liep eens langs een waslijn met veel slippen
Daar zat een dame, wijdbeens op een stoel
Het weer wás al zo buitensporig zwoel
Ze spreidde met een brede lach haar lippen
Er werd mij zo een diepe blik vergund...

Maar dat is hier nu niet het punt

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Zo'n jaar vliegt om



Ik heb naar dit moment niet uitgekeken
De tijd gaat net zo snel als dat je vreest

       De uren worden dagen, worden weken
       Zoals je dikwijls in gedichten leest
       De tijd is als een draak, een wachtend beest
       Wat kun je doen dan steeds de draak te steken?

De tijd regeert, maar heeft zo zijn gebreken:
De tijd heelt elke wond, maar niets geneest

       Je leven was de tijdgeest tegenspreken
       Om te ontkomen aan de hokjesgeest
       Je topprestatie was je afscheidsfeest
       Want plotseling bleek alle tijd verstreken

Maar al die tijd is één ding wel gebleken:
Je was aanwezig en bent er geweest

Koop koop koop