Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Het gaat nu komen
Het wordt weer mistig
De wind waait harder
De zon verdwijnt
 
En aan die barre
Verwarmingsgrillen
Van onze zomer
Komt nu een eind
 
Al die benauwdheid…
Zo onontkoombaar…
Het kleeft aan alles…
’t Is klammig vies…
 
’t Is het seizoen der
Bespiegelingen
En zachte kilte
Dat ik verkies
 
Die dorre blaren
Die grijze luchten
Dat alles maakt mij
Vrij blij van zin
 
Dus ga ik steeds naar
Omstandigheden
Weemoedig vrolijk
Het najaar in

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Opa

Opa stierf om negen uur vanavond in zijn flat
Die was gevestigd in de kruin van een bejaardentoren
Je kon zijn rochelende zuchten op de gangen horen
Een zuster had zich op een krukje naast zijn bed gezet

Ze zei geen woord, ze zat daar maar en toonde mededogen
En keek naar oude opa die om zijn geliefden riep
Hij bleef hun namen zeggen, totdat hij uiteind'lijk sliep
En na twee vingers aan de pols, sloot zuster opa's ogen

Toen keek ze naar de foto's die in opa's kamer stonden
Er waren ouders, broers en vrienden op geportretteerd
Die allemaal gestorven waren, of geëmigreerd
En nu alleen als foto's nog naar opa zwaaien konden

Onbekende zuster, laat u mij straks voelen dat,
Wanneer ik oud ben en alleen en alles ben vergeten
In u, die vreemde vrouw, in stilte aan mijn bed gezeten,
Elk mens zit dat ik in mijn leven ooit heb lief gehad

Koop koop koop