Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Het rijmen viel die dag bepaald niet mee
Mij was gevraagd een kort sonnet te schrijven
Ik leek uit pure faalangst te verstijven
En rende af en aan naar de w.c.
 
Gehurkt ontsnapte mij een schietgebed
En zie: opeens had ik een speedsonnet

En kijk ook eens op zijn site, plezierverzen.nl 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Denkend aan de dood



Het einde komt met rasse schreden nader,
We scheren langs de randen van de zeis,
Heins holle ogen schieten vuur en ijs:
Hier helpt geen moederlief of onzevader.

Hoe zal ik gaan? Een breukje in een ader;
Een ruzie over godsdienstonderwijs;
Een liquidatie voor een bodemprijs
Bij confrontatie met een doodseskader?

Het hart klopt nog, mijn ogen zijn nog open,
Ik stel mijn laatste adem even uit
En denk dat ik vandaag nog niet crepeer.

’t Is niet de dood waarvoor ik weg wil lopen:
Het einde is een levenslang besluit
Maar waarom sterft een mens toch duizend keer?

Koop koop koop