Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft





(Naar de ets van Rembrandt - 1631)


Bezij een kromme wilgenboom zat vrij van enig schroom
- haar rokken opgeschort, aan het ontblote onderlijf -
een pront en potig boerenwijf
te poepen en te pissen.

Het was daar waar de Amstelstroom zich uitmondt in het IJ,
juist op de plek die Rembrandt meestal als zijn stek verkoos
ter studie van een landschapschets,
of domweg om te vissen.

Het struise wijf, ze had geen weet dat Rembrandt zogezegd
- terwijl zij zich in rust van darm-en-blaasinhoud ontdeed -
haar in zijn dikke tekenboek
voorgoed had vastgelegd.

Want had ze dat vermoed, dan wel geweten,
had zij er niet zo kalmpjes bij gezeten

 





 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

LXXIV



Wees maar gerustgesteld
Dood ben ik wormenvoer
Aarde krijgt aarde
Dat boeit me geen zier

Wat blijft bewaard is dit
Appreciatievers
Ik blijf de jouwe
En dàt lees je híer


Uit de pas verschenen bundel Shakespeare Ollekebollekes waarin alle sonnetten van Shakespeare tot ollekebollekes zijn verwerkt. Wie meer wil: hier kun je de bundel bestellen: vinculaaffinia.wixsite.com/uitgeverij

Koop koop koop