Het meisje is een jaar of zes 
en speelt heel leuk viool.
Ze gaat nu al een poos op les,
beheerst knap de triool.

Haar vader groots van ijdelheid, 
daarbij gefortuneerd,
ziet wond’ren in de kleine meid.
Zij wordt geadoreerd.

Dus geeft hij haar op heur verjaar
een prachtig instrument.
Een eeuwen oude Stradivaar.
Hij kijkt niet op een cent.

Zijn dochter blijkt niet bijster blij
met dat wat pa haar gaf: 
~Zo’n tweedehands is niets voor mij,
kon er geen nieuwe af?~

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vergankelijk



De laatste sloten zijn nu afgesloten

De laatste kruiers worden weggekruid

De bruiden hebben het voorgoed verbruid

De mooiste stoten worden uitgestoten

 

Geen bond geniet nog van zijn bondgenoten

Besluiteloos viel ook het laatst besluit

De laatste luizen zijn er ingeluisd

Geen gade slaat zichzelf nog stiekem gade

 

Verguizers worden nergens meer verguisd

Verraders hebben ook zichzelf verraden

Geen dader die nog stilstaat bij zijn daden

En de verhuizers zijn voorgoed verhuisd