Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Bedgenoot
Sinds ik op die steiger naar haar floot
Met mijn bronzen bovenlijf ontbloot
Werd zij al snel mijn bedgenoot

Nageslacht
Dat was waar zij enkel maar aan dacht
Daarvan heb ik nu een stuk of acht
Een bedgenoot en nageslacht

Maar ondanks dat grut is mijn Ruth nog steeds een stoot
En mijn jongeheer salueert, o bedgenoot

Bedgenoot
Vrijend tot het vroege morgenrood
Over negen maanden weer een loot
Verslingerd aan mijn bedgenoot
Mm mm mm mm mm mm mm

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Oogrijm



Ik schrijf het allerliefste op papier
en, zoals hier, met mijn geliefde vulpen
zoals u ziet in 'n ongelijnd cahier
met op 't bureau een vaasje gele tulpen

't Is nacht, het regent, 'n ritselend geluid
zingt om me heen, ik laat me inspireren
door eenvoud: kruidenthee met een biscuit
kalmeert mijn hart van 't overspannen geren

Niet wetend hoe mijn pen de woorden breit
die ergens (waar?) -misschien in 't onbewuste-
ontstaan; ik wil 't niet weten -so be it-
rust af en toe mijn blik op Wordsworth's buste

We delen onze lust voor gele bloemen
Hun geur en kleur doordringen m'n poëmen...

Koop koop koop