Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Bedgenoot
Sinds ik op die steiger naar haar floot
Met mijn bronzen bovenlijf ontbloot
Werd zij al snel mijn bedgenoot

Nageslacht
Dat was waar zij enkel maar aan dacht
Daarvan heb ik nu een stuk of acht
Een bedgenoot en nageslacht

Maar ondanks dat grut is mijn Ruth nog steeds een stoot
En mijn jongeheer salueert, o bedgenoot

Bedgenoot
Vrijend tot het vroege morgenrood
Over negen maanden weer een loot
Verslingerd aan mijn bedgenoot
Mm mm mm mm mm mm mm

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Hapt zo heerlijk weg





De Nieuwe Kerk werd even angstig stil,
Omdat het de aanwezigen verraste,
Dat zij die ene feestdag niet verkaste,
Maar vasthield aan de dertigste april.

Ik vind, hoewel het nog wel bij zal trekken,
Die ‘Koningsdag’ veel minder lekker bekken.

Koop koop koop