Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Bedgenoot
Sinds ik op die steiger naar haar floot
Met mijn bronzen bovenlijf ontbloot
Werd zij al snel mijn bedgenoot

Nageslacht
Dat was waar zij enkel maar aan dacht
Daarvan heb ik nu een stuk of acht
Een bedgenoot en nageslacht

Maar ondanks dat grut is mijn Ruth nog steeds een stoot
En mijn jongeheer salueert, o bedgenoot

Bedgenoot
Vrijend tot het vroege morgenrood
Over negen maanden weer een loot
Verslingerd aan mijn bedgenoot
Mm mm mm mm mm mm mm

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Mist



Gert Hiemstra zei het ’s avonds op TV:
~Vroeg in de morgen kans op dichte mist.~
En dus weet elke automobilist:
~De snelheid moet dan drastisch naar benee.~

Maar eenmaal op de weg viel het wel mee
en hij bleek ook nog aan de late kant
voor straks die uitermate goede klant,
die ‘n opdracht had van wel een ton of twee.

Wat gas er bij, dat leek hem wel oké.
Dan ziet hij plotseling een fel rood licht.
Hij remt . . . Te laat (’t bleek toch wat weinig zicht)
en ‘t leven geeft hem zo maar zijn congé.

Die opdracht kwam toch rond, zoals gepland:
Hij had een heel bekwame assistent.

Koop koop koop