Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



u ziet natuurlijk niet dat ik nu bloos
maar dat er vlinders fladd’ren in mijn schoot
vertrouw ik heden toe aan gans de natie

op MaDiWoDo kijk ik heel devoot
naar zijn touchante houterige gratie
als hij weer smoking oogt in zijn black tie

wellicht een eigenaardige fixatie
vindt ú zijn acte de présence saai
en somtijds gaat het er ook sneu aan toe

dat sjansen aan de bar is echt niet fraai
al ben ik stik jaloers op háár, Mylou
enfin, een vraagje uit de oude doos:

verrukkelijke Herman, zeg eens even
waar is die Erik Engerd toch gebleven?



noot: ik keek ook met veel genoegen naar Joost Prinsen in MHMOT

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Een Mythe



Van uilen meende men in vroeger jaren
-Homerus schreef het ooit eens in een mythe-
dat deze vogels wijs als goden waren;
Athena kreeg er daags een op visite.

Die uil vloog ’s nachts de hele wereld rond
om alle aardse nieuwtjes te vergaren,
totdat er nauwelijks roddels over waren,
en deed Athena daarvan ‘s morgens kond.

Doch op een dag -hij was al oud van dagen-
moest deze uil voorgoed de ogen luiken.
Athena dacht: ~Dan vraag ik toch zijn kuiken
om in ‘t vervolg de nieuwtjes aan te dragen.~

Dat lukte niet en weet je ook waarom?
Zo’n kuiken van een uil blijkt oliedom.

Bundels