Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



In ieder einde schuilt een nieuw begin.
We tellen de seconden met zijn allen,
straks laat ik de champagnekurken knallen,
het zou dan voor het eerst zijn dat ik win.

Ik kus alvast de vrouw die ik bemin,
we wachten op de winnende getallen.
In ieder einde schuilt een nieuw begin,
We tellen de seconden met zijn allen.

Helaas, het zit er ook dit jaar niet in,
weer weten ze mijn leven te vergallen.
Ik laat mijn lot in de papierbak vallen,
wie weet heeft het op die manier nog zin:
in ieder einde schuilt een nieuw begin.



 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bekort (naar het verhaal 'Rome' van Simon Carmiggelt)

Een vrome non was onlangs overleden.
De kloostermoeder wenste op haar steen
de tekst: ‘Hier rust Glorifica in vrede
als maagd geboren, en dat niet alleen

maar ook als maagd ten hemel opgenomen’.
Een lang verhaal. De steenhouwer verzocht
of als die zin er niet héél op kon komen
hij deze zelf bekorten mocht. Dat mocht.

Het klooster, dat maar weinig uit kon geven
had enkel voor een kleine steen wat geld;
de houwer had dus, door de nood gedreven
de tekst naar eigen inzicht opgesteld:

“Hier rust Glorifica, een kloosterling
die ongebruikt retour verzender ging”.