Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Er werd alleen wat heen en weer gekeken,
we stonden maar en zwegen op niveau.
Ik miste al die jaren een bon mot
om vrouwen op het schoolplein aan te spreken.

Ik kreeg om deze stilte te doorbreken
van iemand echt een wereldtip cadeau:
ga naast ze staan en zeg alleen maar: ‘Zo…’
Het werkt, dat is inmiddels wel gebleken.

Zo’n simpel woordje, kort en ongericht;
het blijkt de sleutel tot de zwaarste deuren.
Zo zie ik elke dag opnieuw gebeuren
hoe glans verschijnt op zo’n vermoeid gezicht.
 
En heb ik soms genoeg van al dat zeuren
dan laat ik lekker al die deuren dicht.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De expeditie de Gulden Draeck. Deel 2



Het avontuur en horizonten lokken
het vrachtschip door het Engelse Kanaal,
het scheepsjournaal vermeldt: vandaag vertrokken.

De dekknecht heeft zijn eerste avondmaal
reeds aan de woeste golven prijsgegeven,
de scheepskat gaat met restjes aan de haal

en zo begint het ruige zeemansleven.
Gezuip, geduvel om een jongenslijf
van boegspriet tot de strakke achtersteven:

de stuurman vloekt de bootsgezellen stijf.
Op ’t voordek zwiept de kat met negen staarten,
een hand jaapt aan het scherpe schippersnyf.

Kaap Verdië voorbij zeilt het gevaarte,
de opper en de waak lezen de kaarten.

Ben Hoogland

 

 



Koop koop koop