Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Het had ze altijd al wel iets geleken,
een Bed & Breakfast in het buitenland.
Ze vonden een kasteeltje in de krant,
in een van Frankrijks allermooiste streken.

Natuurlijk was het klaar in zeven weken;
ze boorden vast wat gaten in de wand
en stortten in de keuken bergen zand.
Toen hadden ze de vloer nog niet bekeken.

Het is de kelder die zo blijkt te stinken,
ze bellen tevergeefs de makelaar
en richten al hun hoop op volgend jaar

terwijl ik thuis een biertje zit te drinken
en luister naar het fijne commentaar
dat tot het einde opgewekt blijft klinken.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Homerische Vergelijking

Zoals een oude eik, door slagregens en gure
herfststormen ruw gegeseld en meedogenloos
beroofd van zijn dor loof, het zwaar krijgt te verduren -
zijn stramme stam buigt door, zijn wortels breken, broos;
 
hij steunt en kreunt gekweld, zijn kale takken schuren
langs zijn bemoste bast - zo bleef hij nog een poos
manhaftig zich verweren, de held, die van nature
een fiere dood boven een veile vlucht verkoos.
 
Mijn hemel, ik houd op, want dit duurt zo nog ureb -
een kolfje naar de hand van Biderdijk of Kloos!
Alexandrijnen hebben weliswaar allure,
maar lopen bij mij mank, of uit de maat, altoos.
 
Die versvoeten bijvijlen : voor een pedicure
zou het een godmijn zijn, maar ik blijf brodeloos.

Koop koop koop