Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft


Caïro, oudheidkundig museum, na sluitingstijd:

"Zo. Toetanchamon schoon."
"Kijk nou! Z'n baard breekt af!
Vraag eens wat bisonkit
Aan de portier."

"Nee, hij heeft niets meer op
Baardplakkerijgebied
Maar het stikt wel van de
Trekpleisters hier."

(Schoonmakers die per ongeluk de baard van Toetanchamon afbraken poogden dit te verhullen door hem met lijm vast te plakken)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Voorlopige kennisgeving

Jolijn stond als een windhaan in het leven
Ze brak zich over elke scheet het hoofd,
Een zoekster die haar leven lang bleef zweven
En niemand haar vertrouwen dorst te geven

Hoe ik me ook voor haar heb uitgesloofd
Het jawoord heeft ze dertig jaar vermeden
Al waren wij een keer bijkans verloofd
Wat haar haast van haar zinnen heeft beroofd

Soms had zij liefst haar polsen doorgesneden
Ofschoon ze ook wel honderd jaar werd graag
Die kans hoort nu voorgoed tot het verleden
Want zij is domweg van de trap gegleden

Begraven of cremeren, is mijn vraag…
U hoort het morgen, of misschien vandaag



Frits Criens: 'Wat een toeval dat gedicht van Maarten Beemster. In mijn bundel die komend voorjaar bij de Contrabas verschijnt, staat een sonnet met nagenoeg dezelfde clou. De titel van de bundel wordt hoogstwaarschijnlijk: Zo’n plastuit lijkt mij ideaal. '

Koop koop koop