Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Al zesentachtig jaar een non-valeur
het beste is er zonder meer vanaf
onopgemerkt beweeg ik naar het graf
mijn oeuvre heeft geen enkele grandeur

Ik droomde van een dichterlijk bestaan
bewierookt en bewonderd en voldaan
mijn heengaan als bericht in het journaal

Inmiddels ligt dat amper voor de hand
wellicht wanneer ik omkom bij een brand
een aanslag van een moslimradicaal

gedood in het verkeer of door een dwaas
toevallige, noodlottige passant
anonymus is wie ik ben helaas

Ik ben helaas al zesentachtig jaar

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Kerstleed



Ik voel de treurnis in mijn lichaam komen
zodra de kerstboom in de kamer staat
en warme tranen uit mijn ogen stromen,
die sporen trekken over mijn gelaat.

Mijn droefenis is niet meer in te tomen,
het plaagt mij als een onontkoombaar kwaad.
Ik voel de treurnis in mijn lichaam komen
zodra de kerstboom in de kamer staat.

Vanwaar, vraagt u zich af, die waansymptomen?
Ik zeg het u, het komt door het gebraad
dat eerdaags in de hete oven gaat.
Van mijn konijn wordt nooit meer iets vernomen.

Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen
zodra de kerstboom in de kamer staat.