Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



De schooltas bungelt aan de vlaggenmast
En binnen zit een opgeluchte jongen
Het is maar amper tot hem doorgedrongen
Zijn schouders zijn bevrijd van alle last

Hij kreeg het goede nieuws en blij verrast
Heeft hij wat gaten in de lucht gesprongen
Een diepe, diepe zucht ontsnapt zijn longen
Hij houdt zijn schooldiploma stevig vast

Maar zo'n papiertje is pas het begin
Zijn studie is nog lang niet afgerond
De maatschappij blijft meer en meer verlangen

Ooit liep ik blij de wijde wereld in
Als ik toen wist wat mij te wachten stond
Had ik mijn schooltas wel halfstok gehangen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De Grumpel & de Raburp


 
Eenmaal in de achttien dagen
kruipt de Grumpel uit de grond
om aan de Raburp te vragen
waar de bus stopt naar Roermond.
 
De Raburp pakt dan een takje
en gaat zitten op zijn kont,
en hij schetst op zijn gemakje
in het zand een plattegrond.
 
Alle haltes, alle lijnen
van de trein, de tram, de pont
ziet de Grumpel daar verschijnen
en hij kijkt met open mond.
 
‘Doei!’ hoort hij dan plots. ‘De groeten,
enig om je te ontmoeten,
veel plezier straks in Roermond
met je broer en zeven zussen!’
 
Zoekend blikt hij in het rond:
de Raburp is ervantussen,
maakte vlot zich uit de voeten
naar een verre horizont.
 
‘Hela, je vergeet de bussen…’
zegt de Grumpel met een frons
maar er reageert geen hond.
 
Dus hij antwoordt binnensmonds:
‘Nou, tot over achttien dagen!’
en hij gaat weer ondergronds.
 
(Soms voelt hij de boel bewegen
als er boven hem een lege
bus voorbijscheurt naar Roermond.)


Koop koop koop