Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Ik lig te woelen in mijn graf,
Maar kan de dood niet vatten.
Ik wacht het niet meer langer af,
En neem de kuierlatten.

Een zwoele nacht met volle maan,
Wel duizend sterren blinken.
Daar komt een oud-collega aan,
Ik kan zijn bloed wel drinken.

Het liefste drink ik maagdenbloed.
Maar dat is niet voorhanden.
Dus doe ik mij aan hem tegoed
En eet met lange tanden.

De hele nacht door heb ik trek
Ik moet mijn honger stillen.
Ik bijt een jogger in haar nek
Nog voordat ze kan gillen

Na drie verliefde stelletjes
Een rat en een bejaarde,
Vind ik het wel weer welletjes
En kruip ik in de aarde.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De republikein





 

Als het aan hem ligt is het morgen afgelopen
~De Monarchie wordt dra het Vaderland fataal
Het Koningshuis doet karbonaad noch broden kopen
Maar kost de Staat per jaar een slordig kapitaal~

Hij zit er nu al vele jaren op te hopen
~Ze gaan er uit, voor goed en eeuwig, allemaal
Tenslotte zijn we hier geen volk van filantropen~
~DE REPUBLIEK~ dat is zijn grootste ideaal.

Maar is de maand April weer aan z’n eind gekomen
Dan tintelt Koning Wim een beetje in zijn bloed
Dat tegelijkertijd wat sneller is gaan stromen
En voor je ’t weet -jawel je ogen zien het goed-

Hangt er zijn Driekleur fier te waaien in de wind
Compleet met wimpel, in een fris Oranje tint.
 

Koop koop koop