Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Ik lig te woelen in mijn graf,
Maar kan de dood niet vatten.
Ik wacht het niet meer langer af,
En neem de kuierlatten.

Een zwoele nacht met volle maan,
Wel duizend sterren blinken.
Daar komt een oud-collega aan,
Ik kan zijn bloed wel drinken.

Het liefste drink ik maagdenbloed.
Maar dat is niet voorhanden.
Dus doe ik mij aan hem tegoed
En eet met lange tanden.

De hele nacht door heb ik trek
Ik moet mijn honger stillen.
Ik bijt een jogger in haar nek
Nog voordat ze kan gillen

Na drie verliefde stelletjes
Een rat en een bejaarde,
Vind ik het wel weer welletjes
En kruip ik in de aarde.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Ballade van den republikein




 

Jawel mijnheer, ik wil een republiek!
Iets wat ik deel met échte democraten
Weg met die halvegare koningskliek
Al die Oranje-Nassau-staatspiraten
Waarvan je nooit wist waar hun handen zaten:
Hun jachtlust gold de vrouwen en het zwijn
(Uit paarzucht, denk maar niet dat ze die aten)
Daarom mijnheer, ben ik republikein!

Je krijgt van heel die clan toch een koliek!
Neem Bernhard, ooit de trots van zijn soldaten
Als één woord hem niet paste is het ‘chic’
Hij heeft een stroom van bastaards nagelaten
En ook zijn graaizucht liep zó in de gaten
Dat ieder ander zwaar gestraft zou zijn:
Maar hij moest slechts in burger door de straten
Daarom mijnheer, ben ik republikein!

De hele bende is ook zwaar mystiek
De een staat zwevend met een boom te praten
De ander met een rare UFO-freak
Of met de vreemdste aardstraalkastfanaten
Je vraagt je af, zijn dit wel echt primaten
Je vindt iets met zo’n protoplasmabrein
Zelfs in geen berggehucht in de Karpaten
Daarom mijnheer, ben ik republikein!

O god, ik raak hiervan in alle staten!
Mijn bloed kookt woest van woede en venijn
Een goed excuus voor drank en opiaten:
Daarom mijnheer, ben ik republikein!


(Met dank aan Anton van Duinkerken)

 

 

 

 

 

Koop koop koop