Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Nog altijd groeit de bonte lijst van namen
In marmer en herinnering gekerfd
En brengt de Dood, die nieuwe leden werft,
Ons in en in bedroefd rond groeven samen.

Wij kunnen onze levensduur niet ramen
En zien ons meer omringd met wat men erft
Van vrienden en familie die men derft,
Omdat zij niet hun barre lot ontkwamen.

De Tijd leert onze tranen te verdringen,
Maar blijvend zijn gevoelens van gemis;
De Dood slaat wonden die de Tijd niet heelt.

Wij blijven achter met herinneringen.
Die zijn soms mooi, maar – weet je wat het is?
We hadden ze zo graag met hen gedeeld.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Eilander



Ik ben een waterman, een Amelander
Ik ben het wrakhout, zand en zilte bad
Een pier uit deze aardkloot, salamander!
Dus nokken met je flatje in de stad

Ik val nog liever hier ter plekke dood
Dan weg te sterven als een stadsmalloot

Koop koop koop