Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Verzwolgen door de duisternis
gaan mijn gedachten uit
naar ieder die er niet meer is,
verzwolgen door de duisternis,
tot ik vervuld ben van gemis
en dan - voor ik mijn ogen sluit,
verzwolgen door de duisternis,
gaan mijn gedachten uit.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Waanzin (Veens sonnet)



Naar Brecht


Bij leven religieus tot op het bot
werd deze vrouw door plichtsbesef versleten:
haar centen voor de armen opgepot
en ook gaf zij wie honger leden eten.

Ja, deze moeder was waarachtig groot:
acht kinderen had zij op aard gezet.

Zij wist zich door de HEERE steeds verblijd.
Haar einde kende enkel bitterheid.

Want wat zo sterk stond, lag toen ziek in bed;
Geen mens ontsnapt tenslotte aan de dood.

En grienend, kermend, trachtte zij verbeten
een "Onze Vader", maar bij 't levensslot
was zij de woorden van 't gebed vergeten
en dat ontnam mij mijn geloof in God.

Koop koop koop