Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Het al schaarse morgenlicht
wordt gefilterd door de nevels.
Ik loop bij gebrek aan zicht
tastend langs de huizengevels.
Het is koud en het is nat,
en ik heb het wel gehad.
O no!
No, no!
November.

Deze troosteloze maand
doet de doden weer ontwaken
en we lopen met betraand,
bleek gezicht ons moe te maken.
Het is nat en het is koud,
en de halve wereld rouwt.
O no!
No, no!
November.

Bomen strooien deze tijd
straten vol met dorre blaadren.
Op dit knisperend tapijt
horen wij de winter naadren.
Het is koud en het is nat,
en ik ben het meer dan zat.
O no!
No, no!
November.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Op een teek

 teekdans2
 
Een nog halfwassen teek uit Ansen
Ging zaterdags vaak koortsig dansen
En deed de chacha en de jive
Op ah, ha, ha, ha, stayin' alive
Zo hoort hij tot, gezien het ‘shaken’,
De orde van de discoteken
 

Bundels