Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Geachte directie van de HEMA,

Onlangs kwam mij de fotografische afbeelding onder ogen, waarop een strijkplank siert, vergezeld met het sinterklaasvers:

'Heren laat zien dat u van uw vrouw houdt
Laat haar strijken op een strijkplank van goud'

Tot mijn grote genoegen constateer ik dat u nog waarde hecht aan oeroude tradities. Maatschappelijke verloedering als vrouwenemancipatie wordt hier met recht terzijde geschoven en de klassieke rolpatronen krijgen in uw zaak eerherstel. Hulde hiervoor.
Hoewel ik zeer verguld ben met deze ontwikkeling, moet mij toch een kritische noot van het hart: de wijze waarop uw gedachtegoed vorm kreeg, doet enigszins onbeholpen aan; de dichter van het betreffende vers, is zichtbaar verstoken van enige prosodische kennis en kunde.

Nu wil het geval dat ondergetekende – en het zou getuigen van valse bescheidenheid, indien ik dit voldongen feit verzwijgen zou – de beste dichter is uit het Nederlands taalgebied. Ik ben dan ook in staat u op aanvraag kwalitatief hoogstaande gedichten te leveren, waarin uw waar op poëtische wijze onder de aandacht wordt gebracht.
Om deze bewering enige kracht bij te zetten heb ik enkele bruikbare verzen geschreven.

*

Wie zijn vrouw liefheeft, beloont haar vorstel-
ijk met deze gouden afwasborstel.

*

Toe, heren, doe uw wederhelft een lol.
Verras haar met een gouden ragebol.

*

Heren, geef uw vrouwtje wat ze wil: ver-
blijdt haar met van stofzuiger van zilver.

Tegen het schappelijke bedrag van 150 euro per vers, krijgt u het recht de rijmen te gebruiken om uw producten onder uw klanten aan te prijzen.
Graag hoor ik van u of u ingaat op dit aanbod. Ik kan u per omgaande post een factuur met mijn bankrekeningnummer doen toekomen.
Hoogachtend,

Musonius

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dierenthuis

Ik woonde vroeger op de evenaar,
in huis en tuin omringd door vreemde dieren.
De houseboy bakte wel eens vleugelmieren,
die proefden we, ze smaakten zoet en raar.

De tuin die leek wel kilometers lang
en grensde aan mijn jungle met een sluippad.
Ik zag er slingeraapjes, een civetkat,
ook vond ik er een dode witte slang.

Rondom het huis was een enorm balkon
waar onze grijze roodstaartpapegaai
zijn naam Kasuku riep met veel lawaai.
De plantenbak met de kameleon.

En nu? Nu hebben we twee poezen thuis,
en soms hoor je het piepen van een muis.

 

Dit gedicht was bij de beste 8 van de autobiografische sonnettenwedstrijd.