Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Als tante kwam, begon ik vaak te beven,
want proper als mijn tante was er geen.
Afkeurend keek zij altijd om zich heen,
alsof ik in een zwijnenstal zou leven.

Haar vinger gleed vakkundig langs de lijsten
en kwam dan zwaar bezoedeld weer omhoog
waarna die wuivend voor mijn blik bewoog,
want wei... nee, niets voldeed aan haar vereisten.

En soms, na uren sloven, schrobben, sjouwen,
leek er geen enkel vuiltje aan de lucht,
dan slaakte tante toch een diepe zucht
en wees mij op de vegen op mijn mouwen.

O tantelief, zo proper en integer,
nu rest er niets van u dan stof en as.
Maar toen u uitgestrooid werd over 't gras,
greep ik werktuigelijk naar blik en veger.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Estafette: De mooiste dag van je leven I

Het zit erop. We zijn z’n volk ontvlucht!
Nu na een week de stress is afgenomen
En ik een beetje tot mezelf kan komen
Denk ik: Waaraan verdiende ik die klucht? 

Nooit leed een bruiloft onder zo’n kwaad omen:
Twee ouders in de illegaliteit!
En dat wat fout kon gaan ging fout. Geheid!
Een rampdag voor m’n jonge-bruidjes-dromen

Het kondigde zich aan, voor het ontbijt,
Toen ik – niet eens gekapt – al mee moest zoeken
Zo leer je dan hoe koninginnen vloeken
want Alex’ moeder was haar haarlak kwijt

Gelukkig werd het literblik gevonden
Zodat we toch die Gouden Koets in konden  

Koop koop koop