Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Als tante kwam, begon ik vaak te beven,
want proper als mijn tante was er geen.
Afkeurend keek zij altijd om zich heen,
alsof ik in een zwijnenstal zou leven.

Haar vinger gleed vakkundig langs de lijsten
en kwam dan zwaar bezoedeld weer omhoog
waarna die wuivend voor mijn blik bewoog,
want wei... nee, niets voldeed aan haar vereisten.

En soms, na uren sloven, schrobben, sjouwen,
leek er geen enkel vuiltje aan de lucht,
dan slaakte tante toch een diepe zucht
en wees mij op de vegen op mijn mouwen.

O tantelief, zo proper en integer,
nu rest er niets van u dan stof en as.
Maar toen u uitgestrooid werd over 't gras,
greep ik werktuigelijk naar blik en veger.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Troost



Soms ligt de rol van opvoeder me slecht,
bezweer ik kinderangst en enge dromen
door uit te leggen dat ze hier nooit komen:
Die mannen met geweren zijn niet echt.

Ga nou maar lekker spelen in de zon,
misschien vind je een nieuwe Pokémon.

Koop koop koop