sadboy
Pexels
 
De blaag die je in elke speeltuin vindt
Zijn broek bevlekt, de romper op halfzeven
De veters in zijn schoenen ongestrikt
 
Met vingers waaraan etensresten kleven
Verorbert hij wat zand waarin hij stikt
Zodat hij proestend van de glijbaan duikelt
 
Zo eentje die zijn enkels steeds verzwikt
Omdat hij over eigen voeten struikelt
Of over speelgoed van een ander kind
 
Er staat ook altijd weer zo'n moeder bij
Zij zwijgt en ik beken: "Die is van mij"
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Utrechts sonnet

vogels
© CreativeCommons
 
 
Het najaar valt en wolken drommen samen
De vogels trekken naar het zuiden toe
Ik weet nog dat ze in de lente kwamen
En hoe de tijd vervloog, het maakt me moe
 
Ik weet nog dat ze in de lente kwamen
Vanuit het niets, ineens, geen mens wist hoe
Ze floten en ze krasten onze namen
En riepen op tot moord en amour fou
 
Ze floten en ze krasten onze namen
Het werd een drama en een hoop gedoe
Ik weet nog dat ze in de lente kwamen
En hoe de tijd vervloog, het maakt me moe
 
Gelukkig is er kaas en rode port
Ik eet en drink en zie wel wat het wordt.
 
 
Redacteur Jeroen van den Heuvel van de literaire website ooteoote.nl besprak dit sonnet uit onze jubileumbundel Er is light. (Dank, Jeroen!) Zijn bespreking is hier te lezen.