Joost Zwagerman toont bij DWDD het archief dat hij nu al aan het Letterkundig Museum schenkt...


U ziet ik heb mijzelf oneindig lief
Het is in deze show al vaak gebleken
Dat ik het allererudietst kan spreken
En kijk eens hoe reusachtig mijn archief

En dat ik om mezelf niet lachen kan?
Ik lijd aan het syndroom van Zwagerman.



Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Poète maudit. Slotwoord



Mijn vingers zoeken houvast in de deken
terwijl een vrouw behoedzaam naar me lacht
en even in 't voorbijgaan wordt er zacht
een hand over mijn oude hart gestreken.

Hier raak ik dus verplicht op uitgekeken:
het ziekenhuis, de liefde, deze nacht.
Nog één keer tover ik met alle macht
vanuit mijn reutelborst een levensteken.

Dan is het tijd de laatste zin te spreken,
zo'n knap citaat vol wijsheid en vol kracht
dat ook na honderd jaar niet zal verbleken.

Men hoort het aan, het droevig nageslacht
en mompelt net nadat ik ben bezweken:
wel aardig maar we hadden meer verwacht.