Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ik krijg van DENK nu toch een beetje schrik
En niet vanwege vastgoedmalversaties
Of Öztürks illegale declaraties
Je weet, van Rey en Limburg, vaste prik

Maar achter deze tralies lopen gangen
Daar houden ze Sylvana dus gevangen!

Met opgerolde persberichten door een hek gestoken reageert DENK op de onthullingen van gesjoemel met vastgoed door Kamerlid Öztürk.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Pinksteren



Haast dertig graden! Zon zuigt mij naar buiten
Vurrukkulluk dit zomerwarme weer
Natuur is in majeur aan ’t flierefluiten
En brengt me in een jubelende sfeer!

Mijn mond krult automatisch tot een lach
De rozen, sprongen die nu eensklaps open?
Ik neurie Op een mooie pinksterdag 
Op weg naar ’t park; ik ga een flink eind lopen

De jeugd joelt rond, ik mag er graag naar kijken
Zo mooi, zo glad en rimpelloos hun huid
Al weet ik dat je niet moet vergelijken:
De mijne ziet er wel héél anders uit

Een jonge blom in shorts geeft mij het spleen
Ik zucht: ach, had ik nog maar één zo’n been! 

Roemrucht in de televisiegeschiedenis is een live commentaar van Godfried Bomans. Hij werd in oktober 1963 benaderd voor de Edison-uitreiking van het Grand Gala du Disque. Een van de optredende artiesten was Marlene Dietrich. Bomans vertelde een anekdote die eindigde met het beroemd geworden citaat (van 'een heel oud mannetje' dat naast hem in de bioscoop zat): "Had mijn vrouw maar één zo’n been".

Koop koop koop