Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De laatste prent die maakt hij strakjes boven
Een lange rij, een lommerrijke laan
Je ziet twee mannen naar zijn uitvaart gaan
Als laatsten zijn ze achter aangeschoven

En verder hoeft hij weinig uit te leggen
Een fluistert zacht: 'Ga jij ook nog wat zeggen?'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Recensie van ‘Eeuwig Rijzen’

De allernieuwste  bundel van Frits Criens
is ongenadig vormvast én zeer spits:
de light-verse dichter maakt hiermee de blits.
Al hebben rijm en metrum soms iets cleans,

de inhoud geurt naar mannenmagazines:
met tweeënzestig jaar haalt onze Frits
hem haast in ieder vers nog uit de rits.
Dat geeft die titel ook iets masculiens.

Nee, dat is schijn. Bij deze dichter –wiens
verbeelding verder reikt dan ass & tits  –
is diep van binnen lang niet alles kits.

De weemoed geeft zijn werk iets feminiens.
Maar niet altijd, want doet zijn vrouwtje bits,
dan krijgt zijn toon ineens iets misogyns.
 

 

Eeuwig Rijzen van Frits Criens verscheen bij De Contrabas, koop het boek hier.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bundels