Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

prik
Flickr.com
 
Wat fijn we kunnen straks gaan vaccineren
Goed nieuws en ook nog eerder dan gedacht
‘Nou ja, het komt een beetje onverwacht
We moeten alles wel organiseren
 
Waarom de zaak nog niet is voorbereid?
We hadden, ach u weet wel hoe dat gaat
Er nog niet lang genoeg over gepraat
Eerst komt er nog een taskforce, moet altijd!
 
Dan gaan we in een werkgroep overleggen
Wie waar en hoe door wat wordt aangestuurd
Per regio, gemeente en per buurt
Heeft iedereen daar wat over te zeggen
 
Dus raak nou allemaal niet van de leg
We moeten democratisch kunnen prikken
Maar laat mij eerst mijn veters maar eens strikken
Het virus geeft wel gas, maar loopt niet weg’
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

PARDON, zeiden de dames Groen



PARDON, zeiden de dames Groen, mejuffrouw van de boeken,
maakt u ons even wegwijs in dit grote biebgebouw?
Hier hangt een bordje JEUGD, terwijl wij juist BEJAARDEN zoeken.
Bedoelt u groteletterboeken? vroeg de biebjuffrouw.
 
De dames Groen verklaarden: Groot of klein is ons om ’t even.
Het is maar om te lezen, weet u. Dus dat zien we ruim.
Zolang ze maar door Hendrik Groen persoonlijk zijn geschreven.
Die oom van ons zuigt altijd al van alles uit z’n duim...
 
Nu is ie zogenaamd naar een verzorgingshuis vertrokken;
dat schrijft ie, maar hij woont gewoon nog thuis met tante Stien.
Zij zegt altijd: Met Hendrik om me heen word ik mesjokke,
laat hij maar fijn op zolder tikken op z’n tiepmasjien.
 
De biebjuffrouw zei: Jeminee, dus u bent echt zijn nichten?
De nichten van de welbekende schrijver Hendrik Groen?
U lijkt op hem, ik zie het nu opeens aan uw gezichten.
Vertel es, geeft u óók uw dagboek uit, na uw pensioen?
 
Nee nee, zeiden de dames Groen en glimlachten bescheiden.
Bij ons is alles waargebeurd, dus tja, dat blijft privé!
We lezen enkel af en toe iets voor aan ingewijden:
ons lieve schaap Veronica en onze dominee.
 
Ik snap het, zei de biebjuffrouw. Ik zal niet verder vragen...
Kijk, hiero staan de boeken van uw oom, met zijn portret.
Dat hij mag blijven tikken tot het einde zijner dagen!
De dames Groen die hadden vast hun hoedje opgezet.
 
De dominee en ’t schaap zaten te wachten in De Snoek
met oude klare, sjokomel en oudewijvenkoek.