Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Mijn bessen zullen nooit tot wasdom komen,
want in mijn tuin zijn merel, duif en mus.
Die vinden hier het toetje van hun dromen
en door hun aller vraatzucht komt het dus.

De mussen komen meestal met zijn allen.
De merels komen liever één voor één.
De duiven zijn bijzondere gevallen:
die eisen heel de boom voor zich alleen.

Bij aankomst eet de duif een enkel besje,
dan gaat hij zitten wachten in de top
en elke vreemde duif leert hij een lesje,
want hij alleen eet hier de bessen op.

Ben jij een mus die het geluk wil delen?
Of juist een merel die graag stil geniet?
Of toch een duif die niemand echt kan velen
en ieder ander als bedreiging ziet?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Het is volbracht


Foto archief Bas Jongenelen

De Wereldliteratuur is zich van niets bewust, maar het was een grote dag voor haar: voor het eert in haar geschiedenis (tot het tegendeel bewezen is) is een sonnettenkransenkrans tot stand gekomen (14 keer 14 keer 14 gedichten) die vanmiddag met de gebruikelijke drankzucht in  Stadscafé De Spaarbank te Tilburg werd gepresenteerd door de initiatiefnemers van dit megalomane project, Bas Jongenelen en Martijn Neggers.
De eerste boekontvanger - tevens een van de deelnemers - Peter Knipmeijer, hier te zien bij de ontvangst van zijn exemplaar uit handen van Bas Jongenelen, kon zijn ontroering  maar nauwelijks verbergen.
Jammer is wel dat in de inleiding per abuis wordt vermeld dat Ilja Pfeijffer ooit een sonnettenkrans heeft geschreven, maar iedereen kan die pagina er uitscheuren en heeft dan een waarheidsgetrouw en uniek verslag van het alledaagse menselijk leed.
Wereldliteratuur: van harte gefeliciteerd!






Koop koop koop