Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

De lange dagen van de zomerwende
de zoete nachten vol van maneschijn

De lange damesvinger die mij jende
de liefde was nog nooit zo puur en rein

De mooie ogen van de zo bekende
en zo beminde vrouw, mijn cherubijn

De liefde waaraan ik – een dromer – wende
bleek na een aantal weken puur venijn

Het was of blijheid uit mijn leven rende;
de zoete nachtegalenzang deed pijn

Ik voelde dode vlinders bij mijn lende
zoals gerechten vol van maden zijn

Ik had geloof gehecht aan een legende;
de ware liefde bleek slechts schone schijn

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Oopjen



Daar zijn ze dan, ze hangen in het Rijks,
dit heeft daar iemand kranig doorgedreven.
Nu trekken deze Rembrandts veel bekijks,
de aankoophindernis bestond maar even.

De afgebeelden zijn niet hoogverheven,
geen dode adel, paap of dominee,
maar Oopje en haar man zijn nog in léven,
want Rembrandt zag symbolen in die twee:

geluk en welvaart, gul door God gegeven,
vol trots getoond door bruidegom en bruid,
als haalbaar loon voor vlijt en werkzaam streven.
Dit was de Gouden Eeuw ten voeten uit.

Wel blanke vlijt, dat ziet Sylvana zó.
Zij hangt ze liefst in Paramaribo!


[De schilderijen komen overigens pas op 1 juli in het Rijksmuseum.]

Koop koop koop