Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Mijn jeugd stond in het teken van geloven:
Het draaide altijd om de Heere God,
rechtvaardig heerser over ’t menslijk lot.
Ja, elke voetstap werd bestierd van boven.

Gods Zoon kwam terug vanuit de dodengrot,
nu hoeven wij niet naar de helle-oven.
Niets kon mij van die zekerheid beroven;
onwankelbaar was mijn geloven tot

een vreselijke ruzie ertoe leidde
dat ik besloot om Godloos door te gaan.

Al zat er eerst nog wel wat twijfel bij, de
beslissing heeft mij altijd goed gedaan.

Maar steeds verwacht ik nog te allen tijde
de deurbel en dat God er dan zal staan.




Dit gedicht was bij de beste 8 van de autobiografische sonnettenwedstrijd. 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Rustdag

Ha eindelijk, een rustdag in de Tour!

Het hangen op de bank ben ik spuugzat

Geen Dijkstra- en Ducrotgeouwehoer

Ik pak vandaag de fiets en ga op pad

 

Nu mag IK vliegen over het parcours

En stevig stoempen op het buitenblad

Mijn snelheid zet het volk in rep en roer

Ik dender voort door platteland en stad

 

Pas uren later heb ik het gehad

En zorg ik thuis voor nachtelijk rumoer

Dan plof ik op de sofa, afgemat

En fluister ik het breedbeeldscherm bonjour

 

Gelukkig zijn er rustdagen zodat

Ik weer een week kan zitten op m'n gat

Koop koop koop