Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Achterom 1

Miskend door cartografen
slingert de levensader zich
door de nieuwe stad,
aan twee kanten omsloten
door de dichtgetimmerde
keerzijde van het leven

Snelweg voor driewielers en kruiwagens
Sluipweg voor dolende zielen

Hier heerst het recht van overpad
en de plicht om niet te gluren
naar de verborgen werkelijkheid

’s Winters speelt hier de wind
met het laatste blad

’s Zomers is de lucht gevuld
met braadgeur en vrolijkheid
gemaaid gras en motorgeronk
met kinderbadje en merelgezang

Hier klopt het hart van de nieuwe stad

Achterom 2

De liniaal wil rechtgetrokken straten.
Het woonerf wil zijn straten liever krom.
Dit flower-powerkind wil onder ’t mom
van speelsheid niet van rechte hoeken praten.

Waar ik als wandelaar het liefste kom
dat is de steeg met menselijke maten
waar hond en kind en fiets zijn uitgelaten;
wanneer ik kan dan ga ik achterom.

Het bord vermeldt artikel vier-zes-één,
bedoeld wordt dat ik hier niet hoor te komen,
onecht no-go-gebied in Vinexstad.

Soms zetten ze er traliewerk omheen
om criminaliteit wat in te tomen.
Teloor ging hier mijn recht van overpad.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Alweer een recensie

Een beschouwing in sonnetten van

De ziel is een pannenkoek van Patty Scholten

 

 

Het is een wonderbaarlijk wapenfeit:

een leven vormgegeven in sonnetten.

Een kunst op zich om je daartoe te zetten,

je deelt ook nog je ziel en zaligheid.

 

Als je het leest zie je een kleine meid,

een vrouw, een schrijfster, dame, in facetten,

en wordt een prentenboek van zelfportretten

een film met een verlengde sluitertijd.

 

Alsof je in zo'n miniboekje bladert

met heel veel van die kleine tekeningen,

waarin de optelsom van al die dingen

 

het leven als een stripverhaal benadert.

Zo'n boekje dat je na de laatste prent

het liefst daarna toch nog een keertje scant.

 

Lees meer...

Koop koop koop