Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Al haalden we ook alles uit de kast,
we hebben voor de derde keer verloren.
We kwamen onvoldoende toe aan scoren.
Een droeve stilte is dan ook gepast.

Mevrouw De Vries slaapt eindelijk weer zacht:
geen vlaggetjes die klap’ren in de nacht.

Voor hen die niet kijken: Nederland – Portugal 1-2

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Stil leed langs de meet



Omringd door vele namelozen
Sta ik hier droevig langs de meet.
Ík werd door jou ooit uitverkozen!
Met míj had je je eerste date!

En dat je dat nu niet meer weet,
En met zo’n prins ging lopen vozen,
Die pochte op studentensozen,
Dat vind ik nog steeds wrang en wreed.

O, laat ons toch weer minnekozen.
Kom terug bij mij! O stelp mijn leed!
‘k Was ooit jouw schat, jouw virtuoze

Lief aan wie jij een vurige eed
Van trouw zwoer en daarbij moest blozen...
Kom terug bij mij! O kiss me, Kate!