Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





De blaadjes zijn nog altijd aardig groen
en lijken niet te denken aan vergelen.
De zomer wil nog één keer zomers doen.

De bloesem werd een peer of een citroen.
De rijpe kersen glanzen aan hun stelen.
De blaadjes zijn nog altijd aardig groen.

Je ziet het laatste jonge waterhoen
met uitgebloeide waterlelies spelen.
De zomer wil nog één keer zomers doen.

Nog één keer vrijen in het stadsplantsoen,
nog één keer onbespied elkander strelen:
de blaadjes zijn nog altijd aardig groen.

Nog gauw het strand op zonder wandelschoen,
voordat de kust de winterstorm moet velen.
De zomer wil nog één keer zomers doen.

Het loopt tegen het eind van het seizoen;
dat kan de laatste warmte niet verhelen.
De blaadjes zijn nog altijd aardig groen.
De zomer wil nog één keer zomers doen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Sixtijn 14



Jeugdherinnering aan rijmobsessie


Sixtijn! Je doet me denken aan mijn vormsel!
Er zit een zalving in jouw zin
Een puurheid in jouw geest
Iets kostelijks ook, meest
Al dacht ik toen al, niettemin:
Wat rijmt er nou in godsnaam toch op ormsel?

Koop koop koop