Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





De oude vrouw staat voor het huis te roken,
Je ziet het puntje van haar sigaret.
Daarbinnen geldt haar dochters stalen wet.
Op naleving wordt consciëntieus gelet.
Dat zij naar buiten moet, heeft haar gestoken.

De oude vrouw staat voor het huis te roken.
Haar dochter heeft het eten opgezet.
Het kleinste kind moet zo meteen naar bed.
Daarbinnen worden lampen aangestoken.

De oude vrouw staat voor het huis te roken.
’t Is bijna afgelopen met de pret.
Ze heeft al haast een tweede opgestoken.

De oude vrouw staat voor het huis te roken,
maar nu heeft zij het pakje weggestoken.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Veertig worden

Hier sta ik dan, met één been in het graf
Er groeien levervlekken op mijn wallen
En mijn prostaat is net een skippybal

Ik heb een pens alsof ik moet bevallen
(Mijn kleren koop ik nu bij Prénatal)
En mijn geheugen is een gatenkaas

Ik ben, kortom, nogal een triest geval
En meer dan dit zit er niet in, helaas
Er rest mij slechts een lange rit bergaf

Men zegt dat het bij veertig pas begint
Ik hoop dat het een spoedig einde vindt

Koop koop koop