Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent




De poëzie is uit mijn lijf gekropen:
te vaak te lang, te veel te laat gewerkt.
De werkstroom heeft het andere verzopen.
Het mooie in het leven werd bezerkt.

Een oogklep hield mijn wijde blik beperkt.
Op hol geslagen bleef ik verder lopen.
Ik heb het eigenlijk niet eens gemerkt.
Mijn brein stond voor geen and’re prikkel open,

totdat er tussen scheefgezakte tegels
een klein maar dapper puntje groen ontspruit,
een distel die zich opmaakt voor de bloei.

Ik weet het wel, ’t is tegen alle regels,
dit moet er met de voegenkrabber uit,
maar ik bedenk me tien keer voor ik snoei.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Anti-man

Er zijn helaas maar weinig leuke mannen
De een is stoer, de ander echt een watje
De derde knijpt in ´t donker in een katje
En nummer vier roert nimmer in de pannen

Er zijn veel eikels, macho´s en tirannen
Ze hebben pas voldoende na een kratje
Zijn steeds op rooftocht naar een ander schatje
En thuis vaak sjaggerijnig of gespannen

Romantisch zijn ze niet of verre van
Ze bieden u geen troost bij waterlanders
Omdat een man niet huilen mag of kan

U bent kortom op zoek naar iemand anders
Want u hebt schoon genoeg van hem, de man
Dan geef ik u een tip: probeer Hans Manders

 

Uit de nieuwe bundel Het leven gaat van A tot Z.  

Koop koop koop