Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent




De poëzie is uit mijn lijf gekropen:
te vaak te lang, te veel te laat gewerkt.
De werkstroom heeft het andere verzopen.
Het mooie in het leven werd bezerkt.

Een oogklep hield mijn wijde blik beperkt.
Op hol geslagen bleef ik verder lopen.
Ik heb het eigenlijk niet eens gemerkt.
Mijn brein stond voor geen and’re prikkel open,

totdat er tussen scheefgezakte tegels
een klein maar dapper puntje groen ontspruit,
een distel die zich opmaakt voor de bloei.

Ik weet het wel, ’t is tegen alle regels,
dit moet er met de voegenkrabber uit,
maar ik bedenk me tien keer voor ik snoei.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Uit de geschiedenis

mijn harnas is lek en versleten
ik wou dat ik nou eens naar huis mocht
zei godfried, u moest toch eens weten
hoezeer het bij mij in mijn kruis tocht

Koop koop koop