Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



In Servië maakte men in het geniep
een plan dat ten slotte op oorlog uitliep.
Eén deelnemer heette Gavrilo Princip.

Naar Bosnië’s hoofdstad toog heel de equipe.
De kroonprins zou komen, tezaam met zijn miep.
Die twee moesten dood, vond Gavrilo Princip.

Het paar zag de hoofdstad vanuit een soort jeep.
Toen vloog er een bom met geweldige zwiep
gegooid door een maat van Gavrilo Princip.

De kroonprins reed weg met veel bandengepiep.
De wagen moest verderop keren. Dat schiep
een mogelijkheid voor Gavrilo Princip.

“Sofietje, niet doodgaan!” Maar hoe Franz ook riep,
zij stierf door het schot. Ook de kroonprins ontsliep.
Het plan was geslaagd door Gavrilo Princip.

De Serviërs juichten uitbundig: “Hiep,hiep”.
Heel Oostenrijk riep: “Hang hem op aan een iep”.
Hij stierf aan de tering, Gavrilo Princip.

Het is wat beknopt wat ik hier voor u typ.
Dus zoek vooral verder in Google of bieb
voor heel het verhaal van Gavrilo Princip.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

PARDON, zeiden de dames Groen



PARDON, zeiden de dames Groen, mejuffrouw van de boeken,
maakt u ons even wegwijs in dit grote biebgebouw?
Hier hangt een bordje JEUGD, terwijl wij juist BEJAARDEN zoeken.
Bedoelt u groteletterboeken? vroeg de biebjuffrouw.
 
De dames Groen verklaarden: Groot of klein is ons om ’t even.
Het is maar om te lezen, weet u. Dus dat zien we ruim.
Zolang ze maar door Hendrik Groen persoonlijk zijn geschreven.
Die oom van ons zuigt altijd al van alles uit z’n duim...
 
Nu is ie zogenaamd naar een verzorgingshuis vertrokken;
dat schrijft ie, maar hij woont gewoon nog thuis met tante Stien.
Zij zegt altijd: Met Hendrik om me heen word ik mesjokke,
laat hij maar fijn op zolder tikken op z’n tiepmasjien.
 
De biebjuffrouw zei: Jeminee, dus u bent echt zijn nichten?
De nichten van de welbekende schrijver Hendrik Groen?
U lijkt op hem, ik zie het nu opeens aan uw gezichten.
Vertel es, geeft u óók uw dagboek uit, na uw pensioen?
 
Nee nee, zeiden de dames Groen en glimlachten bescheiden.
Bij ons is alles waargebeurd, dus tja, dat blijft privé!
We lezen enkel af en toe iets voor aan ingewijden:
ons lieve schaap Veronica en onze dominee.
 
Ik snap het, zei de biebjuffrouw. Ik zal niet verder vragen...
Kijk, hiero staan de boeken van uw oom, met zijn portret.
Dat hij mag blijven tikken tot het einde zijner dagen!
De dames Groen die hadden vast hun hoedje opgezet.
 
De dominee en ’t schaap zaten te wachten in De Snoek
met oude klare, sjokomel en oudewijvenkoek.

Koop koop koop