Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



WK: ’t is feest voor voetbalanalisten!
Uit alle hoeken zijn ze aangesneld.
Die laten zich echt door Van Gaal niet kisten;
die weten zelf wel wie moet opgesteld.

Ze praten lyrisch over balpuristen
en over mooie acties op het veld.
De hartslag van de voetbalanalisten
wordt bij een fraaie scoringskans versneld.

Ze mogen graag een beetje redetwisten.
Ze laken graag wat een collega meldt.
Op het schavot van voetbalanalisten
wordt menig analistenkop gesneld.

Door voetbalhaters wordt er afgeteld;
ze snakken naar het eind van het blabla.
‘t Is straks reces voor voetbalanalisten
maar over vier jaar is het weer WK.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Moeder (Veens sonnet)



Mijn moeder is alweer mijn naam vergeten
Ze heeft nu geen idee meer hoe ik heet
En wat ik doe dat boeit haar ook geen reet
Haar hersenschors is tot de draad versleten

Je hangt eerst negen maanden aan die vrouw
Ze wast ze strijkt ze vouwt je kleine zorgen

Ze veegt de laatste krullen uit je haar
Tot je beseft: haar leven is straks klaar

Je vraagt je af hoe moet dat met haar, morgen
Een oude dag, een ziekbed of een touw

Oom Alzheimer ving moeke met zijn keten
Ik roep haar naam terwijl ik best wel weet
De wereld om haar heen is obsoleet
Ik heb haar lief maar wil zij mij nog heten?

(Enige gelijkenis met het gedicht mijn moeder is mijn naam vergeten van Neeltje Maria Min berust op louter toeval)

Koop koop koop