Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



De droom legt platte knopen in mijn brein.
Een kleine en onschuldige gedachte
maakt hij tot startpunt van een onverwachte
en ellenlange associatielijn.

Verbanden die ik niet goed denkbaar achtte
zijn kabelkinken in mijn denkdomein.
Zolang die droom nog in mijn lijf zal zijn
ben ik tot tegenspreken niet bij machte.

De waak mag alle knopen gaan ontwarren,
gaan zoeken naar onlogische verbanden,
gedachten leggen in hun eigen la.

Dus mag ik met mezelf een uurtje sparren.
Mijn slapeloze hoofd heeft wat omhanden,
waarna ik – hoop ik – rustig slapen ga.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Tilburgeres (Tilburgs sonnet)



Passanten staar ik aan met matte blik
Al loop ik door dit grazig groene landschap
En voel ik met de Brabanders verwantschap
Toch tob ik vaak: waar bleef mijn ware ik

Ik sta hier lang te kauwen en herkauwen
En weet best dat ik nuttig ben als vee
(‘k Geef melk voor de consumptiemaatschappij)

Maar in mijn ziel voel ik geen pais en vree
Dit eng bestaan gaat me al meer benauwen
Het gras, het hek, de boer vaak onbehouwen

Ik leef toch niet alleen voor melkerij
Wat ik in wezen ben, telt hier niet mee
Als koe word ik geleefd, ik ben niet vrij

Ik ben niet vrij, passanten staar ik aan

Koop koop koop