Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

 



Ons eerste samenzijn na vele jaren
Herinnert ons er allebei weer aan.

          We waren stoer in woorden en gebaren,
          Je zag ons altijd met zijn drieën gaan.
          Hij wilde steeds een nieuwe weg inslaan,
          Want nooit zag hij problemen of gevaren.

Vooraf zag ik wat praktische bezwaren,
nu ben ik blij om hier naast jou te staan.

          Hij wou iets groots doen tijdens volle maan.
          Wij hadden heel veel mitsen, heel wat maren.
          Hij moest het klusje in zijn eentje klaren
          en dat heeft hij uiteindelijk gedaan.

Terwijl we zwijgend in ons glaasje staren
proef ik opeens de ziltheid van een traan.


Ik heb Cees van der Pluijm niet gekend, maar weet nog precies wanneer ik zijn naam voor het eerst las. Drs. P schreef enthousiast over een Nijmeegse student die een geheel eigen sonnetvorm had verzonnen, het Nijmeegs sonnet.
Bovenstaand gedicht is een bewerking van een ellenlang blank vers; de inhoud heeft dus niets met Cees van der Pluijm te maken, de vorm des te meer. Deze versie bevalt me eigenlijk beter dan het origineel. Beide gedichten hebben dezelfde titel, waarvan u de betekenis zelf kunt googlen.

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Het pak van Sjaalman

Praktijkles 

Wat was ze mooi, de Franse lerares!
En dan nog dat vertederend accent!
Zij had veel op het mijne aan te merken 

Van vrouwen ben ik geen kritiek gewend
Maar wilde best mijn uitspraak wat versterken
Terwijl mijn libido daarbij niet sliep 

We gaan eerst, zei ze, aan de klinkers werken
Klonk goed! Dus zei ik: 'Çe n'est pas une pipe!'
En gaf haar een aanschouwelijke les 

Haar lippen vormden duidelijk een eau
Het werd een klinkende fellatio!  

Over de klinkletters.


(uit de bundel Het pak van Sjaalman)

Koop koop koop