Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De polderbollenbergen zijn het hoogst.
De landman wordt een gladdewegbereider,
de voerman wordt een langeafstandglijder:
de kleffeknollenclimax van de oogst.

Een enkeling herkent nu nog de geur
van hongerwinteroverlevingsrapen
waarzonder zij allang waren ontslapen,
vertrokken door de levenseindedeur.

De voetbal die geen oorlog in zich heeft
is vol van wolkenwitte sacharose.
Gemoedsverduistering is uit den boze
wanneer men zomerzoete liefde geeft.

Voor Moeder Aarde was ik al gevallen;
een prachtig wijf met parelsuikerballen.


Nu Witlof de gedeelde winnaar van de Turingprijs is geworden, heb ik meteen maar een inzending voor volgend jaar geschreven. Noodzakelijke ingrediënten: lange zelfgemaakte (eigengemaakte, aldus de dichter des vaderlands) woorden, groente, aarde en onbegrijpelijkheid.
En dan heb ik het nog niet eens over“verzoend en -strengeld”.
Klik hier voor de winnende gedichten:poezieweek.com/nieuws/2015/03-winnaars-turing.html
Op Facebook legt de dichter des vaderlands nog eens haarfijn uit wat hier zo goed aan is:www.facebook.com/video.php?v=986870228008441

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Syndroom



Joost Zwagerman toont bij DWDD het archief dat hij nu al aan het Letterkundig Museum schenkt...


U ziet ik heb mijzelf oneindig lief
Het is in deze show al vaak gebleken
Dat ik het allererudietst kan spreken
En kijk eens hoe reusachtig mijn archief

En dat ik om mezelf niet lachen kan?
Ik lijd aan het syndroom van Zwagerman.