Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Als ik iets had gedaan, dat niemand had gezien,
deed ik het dan wel echt? Of toch ook niet misschien?
Geen mens ziet het gevolg, niet één merkwaardig feit.
Geen rimpeling verschijnt er in de zee van tijd.

Maar wat als ik iets deed, dat niemand had gezien,
dat wél gevolgen had, zeer grote bovendien?
Ook dat is volgens mij niet werkelijk mijn schuld
als mijn betrokkenheid in nevelen is gehuld.

Men toont verbijstering, zet alles op een rij.
Scenario’s genoeg, maar niets dat wijst naar mij.
Heb ik het dan gedaan? Of kan ik met fatsoen
ontsteld zijn met de rest: wie zou nu zoiets doen?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Opgelost!





 

Aan één ding raak ik nooit gewend:
Dat is aan Buurmans popmuziek.
Hij doet het weer!

Hij dreunt weer dwars door J.S. Bach.
Een componist die hij niet kent.
Hij haat klassiek.

Hij moert mijn dichterlijke sfeer.
Ik klaag beleefd, maar met gezag.
Hij dimt attent.

Een goed geweer, in mijn optiek
Bewijst zijn diensten keer op keer
Bij toverslag.

Koop koop koop