Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Ze zouden trouwen.
Hij moest naar zee
om vis te vangen.
Zij kon niet mee.

Zij stond hem liever
geheel niet af
al aan de Noordzee,
dat zeemansgraf.

Hij viste tong en
hij viste bot.
Toch wachtte hem daar
een droevig lot.

De wind was hard en
de wind was west.
Da’s voor zo’n schuitje
niet al te best.

De verre kust heeft
hij niet gehaald.
De vis wordt altijd
nog duur betaald.

Hij zonk al bijna
diep naar omlaag
toen hij gevat werd
al in zijn kraag.

Met al zijn krachten
greep hij een koord.
Een sterke dame
hees hem aan boord.

Zij hield hem warm in
die lange nacht
in het vooronder
al van haar jacht.

Zijn leven werd een
belevenis
sinds hij op zee toen
gebleven is.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De kano van Pesse (Groeidicht)

 





1

Men vond een oude dennenstam in Pesse
Het brokstuk kwam te liggen bij een sloot
En niemand toonde verder interesse

2

Men vond een oude dennenstam in Pesse
Twee werklui in oranjegele hessen
Vertilden zich aan deze zware moot
Het brokstuk kwam te liggen bij een sloot
Een boer kocht het na vijven (veel) en zessen
Hij had er twintig gulden voor begroot
En niemand toonde verder interesse

3

Men vond een oude dennenstam in Pesse
Eerst dacht men nog: wat is die voerbak groot
Misschien is het een restje watergoot
Twee werklui in oranjegele hessen
Vertilden zich aan deze zware moot
Het brokstuk kwam te liggen bij een sloot
Een boer kocht het na vijven (veel) en zessen
Hij had er twintig gulden voor begroot
Het Drents Museum noemde het een boot
Bewerkt met vuistbijl en met hoornen messen
En niemand toonde verder interesse

 

Koop koop koop