Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft


Foto Henk Adema

In eigen tuin wil men geen buren zien,
dus wordt de schutting hoog gelijk een toren.
Wel is men zeer gespitst of men misschien
iets ruiken kan, of – liever nog – iets horen.

Een enkeling kan zijn nieuwsgierigheid
niet meer bedwingen, klimt naar ’t zolderraam, waar
hij heel soms in de hoogste zomertijd
een glimp opvangt van buurvrouws zonnend schaamhaar.

De reiger die zijn nek bespiedend buigt,
aanschouwt vanaf de nok het binnenleven.
De vrouw van nummer vijf wordt afgetuigd,
omdat zij slapen bleef op nummer zeven.

Het doet hem niets, want zijn verstilde ijver
geldt enkel gouden flitsen in de vijver.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Shall I compare thee to a summer's day?



Als kroon der schepping hóren we te stralen
Wij immers voeren hier de boventoon
En willen veel bekijks, meer dan gewoon
Dus gaan we met tattoos en piercings pralen

Zo zie je wat de mens al niet vermag:
We maken van onszelf een prachticoon
Zijn al véél mooier dan een zomerdag