Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent


Foto Henk Adema

In eigen tuin wil men geen buren zien,
dus wordt de schutting hoog gelijk een toren.
Wel is men zeer gespitst of men misschien
iets ruiken kan, of – liever nog – iets horen.

Een enkeling kan zijn nieuwsgierigheid
niet meer bedwingen, klimt naar ’t zolderraam, waar
hij heel soms in de hoogste zomertijd
een glimp opvangt van buurvrouws zonnend schaamhaar.

De reiger die zijn nek bespiedend buigt,
aanschouwt vanaf de nok het binnenleven.
De vrouw van nummer vijf wordt afgetuigd,
omdat zij slapen bleef op nummer zeven.

Het doet hem niets, want zijn verstilde ijver
geldt enkel gouden flitsen in de vijver.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Gepest?



gepest op school? een enkel keertje maar
het heeft geen diepe sporen nagelaten
en zeker toen ik goed heb kunnen praten
in vijf jaar therapie, toen was het klaar

dat pesten bleef beperkt: wat schelden, smalen
en praatjes, daar had ik een hekel aan
het kwam toch nooit tot schoppen, niet tot slaan
maar goed, ik heb wel dagen lopen balen

opeens was al dat pesten over: bam
de dag dat iemand mij een knal wou geven
toen kwam ik los en gaf een flinke ram

de stoere bink lag weken buiten westen
aleer hij stierf, hoe moet je daarmee leven
een hele troost: het was gebeurd met pesten

Koop koop koop