Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



De maan hangt als een kerstster in het zwerk
en stuurt de hele mensheid naar de kerk.
De wijze zit er, trots op zijn akkoord.
De herder zegt: “Ik houd je aan je woord.”

De maan schijnt als een ledlamp helder wit
en toont dus pijnlijk aan hoe of het zit:
ondanks de conferentie van de eeuw
is het te warm en dus ontbreekt de sneeuw.

De mensheid klaagt: “We doen heel erg ons best,
dus waarom wordt ons Kerstfeest zo verpest?”
De Aarde zegt: “Het was een mooi gebaar.
Nu aan de slag, dan sneeuwt het volgend jaar.”

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Het gras aan de Overkant

In ieder einde schuilt een nieuw begin,
dat willen veel religies doen geloven.
Dus na het ondermaanse volgt Hierboven
de zoete troost, Gods roze suikerspin.

Zo'n stelling geeft het leven toch meer zin?
Want ben je rijk of valt er niets te roven
en ben je clean of kierewiet gesnoven,
de hemeltram heeft plaats zat achterin.

Tenzij je het een tikje anders ziet,
dat al wie niet meer is, niet meer dan wás,
wie met of zonder zin het leven liet,
terugkeert als een bloem of geurig gras.

En dan gegeten wordt door geit of koe?
Ik ben dat nieuw begin op voorhand moe.

Koop koop koop