Zijn moeder vroeg, als Jan naar zolder rende,
of hij de schuilplaats van de Rembrandt kende.
Na zestig jaar vond hij het ding alsnog.

Waar had dat doek nou al die tijd gelegen?

Hoe was het mogelijk! Er school dus toch
een kern van waarheid in de huislegende.
Geen Rembrandt trof hij aan in moeders bende,
maar dit was zonder twijfel een Van Gogh.

Wat kwam dat doek na al die tijd gelegen!

Soms heb je dat, dan zit het jaren tegen,
in werk en vrije tijd, in liefde en spel.
Zijn fladderleven werd nu meer gedegen.
De prijs van kunst was torenhoog gestegen
en dus ging hij verkopen en wel snel.


(Dit is mijn jaarlijkse pi-sonnet, omdat het vandaag pi-dag i
s.)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Plaknacht

plaknacht
Foto: Pexels
 
Waarom raak ik als echtgenoot en huisvader onthecht
en gaat mijn fantasie met mijn hormonen in gevecht
en denk ik voor me uit: ‘Wat ben ik schaamteloos en slecht‘
Als Astrid Kersseboom 'dit wordt een echte plaknacht' zegt.
 
Ze kijkt erbij alsof ze zich ruim voor ze dit vertelt
de nacht in al haar plakkigheid alvast heeft voorgesteld;
het woelen en het keren en dat alles kleeft en smelt
en zwoelt en drijft en sopt en sapt en wrijft en druipt en zwelt
 
Ik heb dan ook onmiddellijk naar Hilversum gebeld
en zei: ‘Ik heb een vraag die mij als trouwe kijker kwelt‘
Men gaf mij bij de NOS heel openlijk respons:
‘Waarschijnlijk houdt ze alles aan, maar dat blijft onder ons.‘