Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Hee, riep het schaap Veronica, Amerika moet kiezen.
Straks gaan ze naar de stembus voor een nieuwe president.
Zou Hillary gaan winnen en zou Donald gaan verliezen?
Ik hoop het, want ik vind dat toch zo’n vreselijke vent.

Er kwam een grote appeltaart en ook een kopje koffie.
Een extra grote taart was het; hij moest een nacht lang mee.
Voor één keer droeg de dominee zijn informele kloffie,
een t-shirt met als opschrift We all love the USA :

Ik houd niet van die Clintons, dus ik hoop dat Trump gaat winnen.
Die toestand met die iemeelsurfer, nee dat is niet fraai.
Door Qatarese oliegelden is hun stichting binnen
en nu zit alles in de doofpot van de FBI.

Maar dominee- Veronica was donkerrood van woede -
Die nare Donald Trump grijpt alle dames in het kruis!
Voor Clinton, zei de dominee, ben ik meer op mijn hoede.
Toen die nog president was, hield hij nooit zijn handen thuis.

Hè dominee, hè juffrouw schaap, doe niet zo ongezellig.
Wat is dat voor vertoning, en nog wel en plein public.
Wij vinden het echt welletjes! De dames zeiden stellig:
Van nu af aan zegt u geen woord meer over politiek.

De ruziemakers hebben daarna hun fatsoen bewaard
en kregen als beloning extra slagroom op de taart.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Amoreel gedicht



Als ik iets had gedaan, dat niemand had gezien,
deed ik het dan wel echt? Of toch ook niet misschien?
Geen mens ziet het gevolg, niet één merkwaardig feit.
Geen rimpeling verschijnt er in de zee van tijd.

Maar wat als ik iets deed, dat niemand had gezien,
dat wél gevolgen had, zeer grote bovendien?
Ook dat is volgens mij niet werkelijk mijn schuld
als mijn betrokkenheid in nevelen is gehuld.

Men toont verbijstering, zet alles op een rij.
Scenario’s genoeg, maar niets dat wijst naar mij.
Heb ik het dan gedaan? Of kan ik met fatsoen
ontsteld zijn met de rest: wie zou nu zoiets doen?

Koop koop koop