Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Het is ook zo’n gedoe om elke morgen
uit bed te stappen met een blij gevoel.
De tegels en de dageraad doen koel
als jij het lome lichaam gaat verzorgen.

Dan het ontbijt en naar de werkplek toe.
De trein is vol; je moet een uur lang staan,
wat mede wordt veroorzaakt door vertraging.

Door die vertraging kom je later aan,
hetgeen je baas beschouwt als een misdraging.
Die pennenlikker maakt je levensmoe.

Je mag naar huis; ’t is tijd voor lijfsbehaging.
Voor de tv zeg je geen ba of boe.
Je slaapt al half, je moet naar bed toe gaan.

Naar bed toe gaan, het is ook zo’n gedoe.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Opa

Opa stierf om negen uur vanavond in zijn flat
Die was gevestigd in de kruin van een bejaardentoren
Je kon zijn rochelende zuchten op de gangen horen
Een zuster had zich op een krukje naast zijn bed gezet

Ze zei geen woord, ze zat daar maar en toonde mededogen
En keek naar oude opa die om zijn geliefden riep
Hij bleef hun namen zeggen, totdat hij uiteind'lijk sliep
En na twee vingers aan de pols, sloot zuster opa's ogen

Toen keek ze naar de foto's die in opa's kamer stonden
Er waren ouders, broers en vrienden op geportretteerd
Die allemaal gestorven waren, of geëmigreerd
En nu alleen als foto's nog naar opa zwaaien konden

Onbekende zuster, laat u mij straks voelen dat,
Wanneer ik oud ben en alleen en alles ben vergeten
In u, die vreemde vrouw, in stilte aan mijn bed gezeten,
Elk mens zit dat ik in mijn leven ooit heb lief gehad

Koop koop koop