Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Niels Blomberg geniet van het vuurwerk in zijn achteruitkijkspiegel


Dactylus-priemgetal
tweeduizendzeventien,
dit wordt een jaar
dat mij nu al bekoort,

want voor het eerst sedert
negentiennegentig
is het een
ollekebollekewoord.

Twee jaartjes wachten nog:
tweeduizendnegentien,
weer zo’n olbol-woord;
dat laat me niet koud.

Dan wordt het wachten tot
tweeduizendzeventig.
Ik word dat jaar
honderdtwaalf jaren oud.

Zou dat nog haalbaar zijn,
tweeduzendtachentig?
Dat wordt toch werkelijk
lastig voor mij.

Zes eeuwen lang is na
tweeduzendnegentig
dubbel-dactylische
rijmpret voorbij.

Hoe is mogelijk!
Zes eeuwen wachten nog!
Ach ik begrijp uw
verbijsterde schreeuw.

Even geduld tot de
zevenentwintigste
en tot de
negenentwintigste eeuw.

Terug naar het heden nu.
Vorig en volgend jaar
hebben iets aardigs
in petto zowaar.

Wij leven thans na het
tweeduizendzestiende
en vóór het
tweeduizendachttiende jaar.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Brief van Driek

Eindelijk maar eens een bezoekje gebracht aan het Nederlands Poëziecentrum dat in onze stad is gevestigd, waar mijn oog viel op een stukje papier dat tussen de boeken uitstak.
Normaal zou de foto bewogen zijn door opgeborrelde emoties, maar gelukkig was de beheerder op vakantie en werd waargenomen door Bart Droog, een kil en harteloos persoon, die voor een duidelijk leesbaar kiekje zorgde.
Een document humain noemen we dit. 

Koop koop koop