Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Spanning ondragelijk
Doel binnen handbereik
Nog maar één olbol
En dan is het feest

Als u zich zet in de
onderstebovenstand
dan ziet u nu
het getal van het beest

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Poète maudit. Slotwoord



Mijn vingers zoeken houvast in de deken
terwijl een vrouw behoedzaam naar me lacht
en even in 't voorbijgaan wordt er zacht
een hand over mijn oude hart gestreken.

Hier raak ik dus verplicht op uitgekeken:
het ziekenhuis, de liefde, deze nacht.
Nog één keer tover ik met alle macht
vanuit mijn reutelborst een levensteken.

Dan is het tijd de laatste zin te spreken,
zo'n knap citaat vol wijsheid en vol kracht
dat ook na honderd jaar niet zal verbleken.

Men hoort het aan, het droevig nageslacht
en mompelt net nadat ik ben bezweken:
wel aardig maar we hadden meer verwacht.

Koop koop koop